Ο Τραμπ υπέρ της...

 Ελλάδας – Πως και γιατί...
Παρά τα οικονομικά προβλήματα η χώρα μας παραμένει σε πολλούς τομείς πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή. Η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ βλέπει ταυτόχρονα το ισλαμιστικό καθεστώς στην Τουρκία να γίνεται όλο και πιο αυταρχικό και έτσι τα δεδομένα φαίνεται να αλλάζουν.
Ειδικά σε μια περίοδο όπου οι ΗΠΑ φαίνεται να προωθούν την εμβάθυνση των σχέσεων με πιο μετριοπαθή καθεστώτα στην περιοχή η ολοένα και αυξανόμενη πίεση προς τους κεμαλικούς στην Τουρκία φέρνει τον Ερντογάν σε απομόνωση από τις ΗΠΑ.
Είναι δεδομένο ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν τη δημιουργία μια αυτόνομης ζώνης για τους Κούρδους. Μια περιοχή που θα διασφαλίζει τα αποθέματα πετρελαίου στο βόρειο Ιρακ και που θα μπορέσει να γίνει η νέα βάση των αμερικανικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή. Με τον τρόπο αυτό προκεχωρημένες βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή της Τουρκίας μπορούν να μπουν σε δεύτερη μοίρα ή ακόμη και να καταργηθούν. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ μπορούν ίσως στο άμεσο μέλλον να εξυπηρετηθούν και χωρίς τη χρήση των βάσεων της Τουρκίας. Η προσέγγιση με τη Σαουδική Αραβία και η συμφωνία για ζώνες για τους αμάχους που δεν περιλαμβάνουν περιοχές που ελέγχονται από την Τουρκία, αλλά περιοχές που ελέγχουν Κούρδοι οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα.
Ο κίνδυνος δημιουργίας μιας αυτόνομης περιοχής υπό τον έλεγχο των Κούρδων έχει σημάνει συναγερμό την Τουρκία. Την ίδια ώρα η αδυναμία των ένοπλων δυνάμεων της Τουρκίας να θέσει υπό τον έλεγχό τους στρατηγικής σημασίας περιοχές στην βόρεια Συρία δείχνει αδυναμία της στρατιωτικής μηχανής της Τουρκίας και ενισχύει την ανησυχία του καθεστώτος.
Μπορεί ο Ερντογάν να πέτυχε μια νέα προσέγγιση με τη Ρωσία, όμως οι δυνάμεις του δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν μια “σφήνα” στα εδάφη που κατέχουν οι Κούρδοι και έτσι ο κίνδυνος αυξάνεται.
Η ακραία αντιδημοκρατική συμπεριφορά στο εσωτερικό δείχνει ταυτόχρονα έναν αυταρχισμό τον οποίο οι ΗΠΑ απεχθάνονται, ειδικά όταν συνοδεύεται με μια εξωτερική πολιτική που “αλληθωρίζει” κατά περίπτωση.
Έτσι κατά πολλούς οι ΗΠΑ είναι πιο πιθανό να στραφούν εκ νέου προς τη χώρα μας σε μια προσπάθεια αναζήτησης σταθερών συμμάχων. Προς τούτο συντείνει η διαρκώς αυξανόμενη συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Όσο για τον βασικό παράγοντα αποσταθεροποίησης της χώρας, την οικονομική κρίση, φαίνεται ότι και σε αυτό το επίπεδο υπάρχουν εξελίξεις. Πληροφορίες αναφέρουν ότι εκτός της “τριανδρίας” των ελληνοαμερικανών - Πρίμπους, Τζιτζίκος, Παπαδόπουλος- υπάρχουν ακόμη δύο ελληνοαμερικανοί που κινούνται σε υψηλά επιχειρηματικά επίπεδα και ασκούν ευρείας κλίμακας επιρροή στον Ντόναλντ Τραμπ. Και οι δύο αναμένεται να επισκεφθούν μέσα στο επόμενο διάστημα της Αθήνα, καθώς φαίνεται ότι είναι επιλογή των ΗΠΑ η ολοένα και μεγαλύτερη αποδέσμευση της Αθήνας από τις επιταγές του Βερολίνου...

Χαμένη των Γαλλικών εκλογών είναι η ΕΕ

Το αποτέλεσμα των Γαλλικών εκλογών βροντοφωνάζει το αδιέξοδο στο οποίο έχουν εγκλωβιστεί οι ευρωπαίοι πολίτες.

Η κατ’ αρχήν ανακούφιση από την επικράτηση Μακρόν και από τη βεβαιότητα ότι η Λε Πεν δε θα κερδίσει το δεύτερο γύρο δίνει τώρα τη θέση της στη ζοφερή ψύχραιμη ανάλυση της στάσης των Γάλλων ψηφοφόρων. Μια ανάλυση που δείχνει την απόλυτη απελπισία και το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπου σε χώρες της ΕΕ γίνονται εκλογές επικρατούν -φαινομενικά ή πραγματικά - αντισυστημικές δυνάμεις ή έστω σημειώνουν μεγάλα ποσοστά.

Είναι η πρώτη φορά που στο δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών δεν υπάρχει υποψήφιος από τον παραδοσιακό γαλλικό δικομματισμό. Τόσο οι γκωλικοί όσο και οι σοσιαλιστές πλήρωσαν το τίμημα της πολιτικής που κατά καιρούς εφάρμοσαν. Οι Γάλλοι έδωσαν προβάδισμα σε έναν ανεξάρτητο και άφθαρτο υποψήφιο που δεν έχει καν κόμμα. Ο Μακρόν δεν έχει πολιτικό παρελθόν παρά μόνο ένα σύντομο πέρασμα από το υπουργείο Οικονομικών όπου τον διόρισε ο αποτυχημένος Ολάντ. Παρ’ ότι δεν κατάφερε τίποτα σπουδαίο και αποχώρησε, τώρα είναι ο πιθανότερος νέος πρόεδρος όχι λόγω των ικανοτήτων του, αλλά λόγω της συγκυρίας. Ο δεξιός αντίπαλος του Φιγιόν βυθίστηκε από τα σκάνδαλα, όπως πολλοί όμοιοι του. Ο σοσιαλιστής υποψήφιος κατέλαβε μόλις την 5η θέση αφού προέρχεται από το κόμμα του Ολάντ που είναι ο πρώτος εν ενέργεια πρόεδρος που δεν τόλμησε να ζητήσει την επανεκλογή του! Και οι Γάλλοι μπρος στον κίνδυνο Λε Πεν επέλεξαν... Μακρόν.

Στην Ευρώπη κανείς δε δικαιούται να πανηγυρίζει για νίκη της δημοκρατίας.

Το ποσοστό της Λε Πεν είναι υψηλότατο. Και στο δεύτερο γύρο περίπου το 40% των ψηφοφόρων θα την ψηφίσει! Δηλαδή θα έρθει σε μια, έστω από σπόντα, επαφή με το κόμμα της.

Αλλά και η συνολική θεώρηση των αποτελεσμάτων είναι τραγική για τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην... συστημική ΕΕ και τα αποτελέσματα τους. Σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι της Γαλλίας ψήφισαν υποψήφιους που θέλουν την έξοδο της χώρας τους από την Ένωση και το κοινό νόμισμα.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό. Αν ο Μακρόν ως πρόεδρος δεν ικανοποιήσει τις προσδοκίες των ψηφοφόρων του τι θα προκύψει από την κάλπη των επόμενων εκλογών;

karmanews © 2012. Από το Blogger.
 
go top
Add this! Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email