Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τροχαίο με την Πόρσε. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τροχαίο με την Πόρσε. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τροχαίο με την Πόρσε


 


 

Εγώ φταίω για το τροχαίο με την Πόρσε Γεννήθηκα σε τόπο και σε χρόνο που το γαϊδούρι ήταν το πιο διαδεδομένο μέσο μετακίνησης. Έμαθα να οδηγώ σαν γαϊδούρι και να κατηγορώ πάντα το σαμάρι του.
Εφόσον είσαι σε θέση να διαβάζεις αυτές τις γραμμές, πάει να πει πως έχεις ανοίξει το ίντερνετ, άρα ξέρεις για ποιο πράγμα μιλάω. Ένας άνθρωπος πάρκαρε το αμάξι του για δύο λεφτά και όταν γύρισε από την τουαλέτα, δεν είχε πια οικογένεια…
Εγώ τους ξεκλήρισα. Μπορεί να μην βρισκόμουνα πίσω από το τιμόνι της συγκεκριμένης Πόρσε και την ώρα που συνέβηκε το δυστύχημα εγώ να έπαιρνα χόχλους, δηλαδή να κοιμόμουνα τον ύπνο του δικαίου, αλλά φταίω.
Όπως έλεγε και ένας παλαιότερος εμού, «από τύχη ζούμε ή δεν είμαστε στη φυλακή όσοι οδηγούμε». Και -δυστυχώς- οι στατιστικές τον δικαιώνουν.
Από τύχη δεν σκότωσα κανέναν ή δεν αυτοκτόνησα κάθε φορά που σηκώθηκα να φύγω από οικογενειακό τραπέζι έχοντας πιει μία νταμιτζάνα κρασί ή από ένα μαγαζί κατεβάζοντας κι ένα «υποβρύχιο για το δρόμο».
Από τύχη δε συνέβη το μοιραίο σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που στο τσακ πρόλαβα να περάσω με πορτοκαλοκόκκινο (όπως και άλλα τρία γιώτα χι, δύο τριαξονικά, τέσσερις βέσπες κι ένα υπερωκεάνιο που ακολουθούσαν).
Από τύχη έχω ακόμα κεφάλι και μαλλιά για να τα χτενίζω πριν την βραδινή  μου έξοδο, αποφεύγοντας να βάλω για άλλη μια φορά κράνος επειδή θα μου χαλάσει τη μιζανπλί και τη μόστρα.
Από τύχη δεν σε σκότωσα όταν μπήκα ανάποδα σε μονόδρομο λες και στο πορτ. μπάγκας είχα καρδιά που την μετέφερα για μεταμόσχευση και δεν προλάβαινα να «ταλαιπωρηθώ» ακολουθώντας την πορεία που έλεγαν τα σήματα.
Από τύχη δεν μου ‘φύγε το αυτοκίνητο κάθε φορά που το σανίδωνα σε λεωφόρους, σε εθνικές οδούς ή ακόμα και στο στενό κάτω από το σπίτι μου, χωρίς λόγο και αιτία. Απλά έτσι για να δω πόσα πιάνει η «χαρχάλω» μου.
Από τύχη δεν επέρασε το κορμί που μέσα από το παρμπρίζ ή δεν στόκαρε πάνω στο ταμπλό του αυτοκινήτου εκείνες τις φορές που αποφάσισα πως η ζώνη του δεν ταίριαζε με τα ρούχα μου ή την βρήκα πολύ ενοχλητική για την κοιλιά μου κι θεώρησα πως είναι ό,τι πιο άχρηστο αξεσουάρ σκεφτήκανε να βάλουνε οι κατασκευαστές στο όχημα, μαζί με τα (αχρείαστα επίσης) φλας.





Από τύχη δεν προκλήθηκε μακελειό κάθε φορά που τα πήρα στο κρανίο κολλημένος πίσω από μία νταλίκα ή λεωφορείο του ΚΤΕΛ στην εθνική κι έκαμα το δικό μου γιουρούσι για να το προσπεράσω. Πάνω σε στροφή. Παρά τη διπλή διαχωριστική γραμμή στο οδόστρωμα που μάλλον (γιατί μπορεί να οδηγώ, αλλά τέτοια πράματα δεν τα κατέχω και καλά) υποδήλωνε πως απαγορεύονται οι προσπεράσεις.
Από τύχη το δικό μου το ταξίδι (ή το δικό σου αν σε πετύχαινα πουθενά στο δρόμο) δεν είχε προορισμό τον αγύριστο, όταν γέμιζα το πίσω κάθισμα με τις αποσκευές που δεν χωράγανε πουθενά αλλού, μ’ αποτέλεσμα να μην βλέπω τίποτα από τον καθρέφτη. Ή έδεσα τα μπαγκάζια μου, με ό,τι τρόπο ήξερα (ε δεν είμαι και ναυτικός για να γνωρίζω να κάνω κόμπους) στην οροφή του.
Από τύχη δεν ξεκλήρισα την οικογένεια όταν την φόρτωνα πάνω στο μηχανάκι για να πεταχτούμε μέχρι το σούπερ μάρκετ κι επιστρέφαμε με πέντε σακούλες στο τιμόνι, ένα παιδί στο ντεπόζιτο και το άλλο σφηνωμένο ανάμεσα σ’ εμέ και τη γυναίκα μου.
Και τις φορές που έγινε η στραβή, αλλά για κάποιο λόγο γλίτωσα, έδωσα συχαρίκια στον εαυτό μου που είναι οδηγάρα ολκής κι έφερε το αμάξι στα ίσια του. Κατηγόρησα την κυβέρνηση, το δήμαρχο, τον περιφερειάρχη, τον Σόιμπλε και Τσου εξωγήινους που δεν φτιάχνουνε τους δρόμους. Αλλά ποτέ δεν επέρασε από το μυαλό μου πως επειδή ακριβώς οι δρόμοι είναι έτσι όπως είναι ίσως κάπου κι εγώ θα όφειλα να είμαι κομμάτι υποψιασμένος και λιγουλάκι ταπεινός όταν οδηγώ.
Κι όταν διαβάζω ή ακούω για άλλους που δεν είχανε την τύχη τη δική μου, πάντα έχω μια πρόχειρη δικαιολογία. Μπορώ να φτιάξω αμέτρητα σενάρια για το τι έφταιξε. Το μόνο που αρνούμαι να φτιάξω είναι η συμπεριφορά και η νοοτροπία μου.
Διότι στο τιμόνι παραμένω ένα γαϊδούρι και μισό. 800 νεκροί το χρόνο δεν είναι στα μάτια μου αρκετοί για να με πείσουν πως φταίω εγώ και οι συνήθειες μου. Εκείνοι θα φταίνε. Και η κακιά η ώρα. Ποτέ εγώ. Που από τύχη ζω. Όπως κι εσύ. Αρκετά τυχεροί που έχουμε ακόμα ζωή και δεν γίναμε κι εμείς στατιστική στους πίνακες της τροχαίας.

Χαμένη των Γαλλικών εκλογών είναι η ΕΕ

Το αποτέλεσμα των Γαλλικών εκλογών βροντοφωνάζει το αδιέξοδο στο οποίο έχουν εγκλωβιστεί οι ευρωπαίοι πολίτες.

Η κατ’ αρχήν ανακούφιση από την επικράτηση Μακρόν και από τη βεβαιότητα ότι η Λε Πεν δε θα κερδίσει το δεύτερο γύρο δίνει τώρα τη θέση της στη ζοφερή ψύχραιμη ανάλυση της στάσης των Γάλλων ψηφοφόρων. Μια ανάλυση που δείχνει την απόλυτη απελπισία και το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπου σε χώρες της ΕΕ γίνονται εκλογές επικρατούν -φαινομενικά ή πραγματικά - αντισυστημικές δυνάμεις ή έστω σημειώνουν μεγάλα ποσοστά.

Είναι η πρώτη φορά που στο δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών δεν υπάρχει υποψήφιος από τον παραδοσιακό γαλλικό δικομματισμό. Τόσο οι γκωλικοί όσο και οι σοσιαλιστές πλήρωσαν το τίμημα της πολιτικής που κατά καιρούς εφάρμοσαν. Οι Γάλλοι έδωσαν προβάδισμα σε έναν ανεξάρτητο και άφθαρτο υποψήφιο που δεν έχει καν κόμμα. Ο Μακρόν δεν έχει πολιτικό παρελθόν παρά μόνο ένα σύντομο πέρασμα από το υπουργείο Οικονομικών όπου τον διόρισε ο αποτυχημένος Ολάντ. Παρ’ ότι δεν κατάφερε τίποτα σπουδαίο και αποχώρησε, τώρα είναι ο πιθανότερος νέος πρόεδρος όχι λόγω των ικανοτήτων του, αλλά λόγω της συγκυρίας. Ο δεξιός αντίπαλος του Φιγιόν βυθίστηκε από τα σκάνδαλα, όπως πολλοί όμοιοι του. Ο σοσιαλιστής υποψήφιος κατέλαβε μόλις την 5η θέση αφού προέρχεται από το κόμμα του Ολάντ που είναι ο πρώτος εν ενέργεια πρόεδρος που δεν τόλμησε να ζητήσει την επανεκλογή του! Και οι Γάλλοι μπρος στον κίνδυνο Λε Πεν επέλεξαν... Μακρόν.

Στην Ευρώπη κανείς δε δικαιούται να πανηγυρίζει για νίκη της δημοκρατίας.

Το ποσοστό της Λε Πεν είναι υψηλότατο. Και στο δεύτερο γύρο περίπου το 40% των ψηφοφόρων θα την ψηφίσει! Δηλαδή θα έρθει σε μια, έστω από σπόντα, επαφή με το κόμμα της.

Αλλά και η συνολική θεώρηση των αποτελεσμάτων είναι τραγική για τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην... συστημική ΕΕ και τα αποτελέσματα τους. Σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι της Γαλλίας ψήφισαν υποψήφιους που θέλουν την έξοδο της χώρας τους από την Ένωση και το κοινό νόμισμα.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό. Αν ο Μακρόν ως πρόεδρος δεν ικανοποιήσει τις προσδοκίες των ψηφοφόρων του τι θα προκύψει από την κάλπη των επόμενων εκλογών;

karmanews © 2012. Από το Blogger.
 
go top
Add this! Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email